مقاومتر کردن قیطانهای مسی در برابر خوردگی و افزایش عمر مفید آنها یک مسئله سیستماتیک است که شامل مواد، محیط و فرآیند میشود. کلید جداسازی مس از محیط های خورنده و کنترل خوردگی الکتروشیمیایی نهفته است.
موارد زیر راه حل های سیستماتیکی است که تمام مراحل از انتخاب تا نگهداری را پوشش می دهد:
I. پوششها و درمانهای سطحی (مستقیمترین و مؤثرترین روش)
این متداول ترین روش استفاده شده و به طور قابل توجهی موثر است که یک لایه محافظ روی آن تشکیل می دهدسیم بافته مسیسطح
1. روش های آبکاری:
آبکاری قلع: رایج ترین انتخاب. لایه قلع به طور موثر از اکسید شدن مس (سیاه شدن) جلوگیری می کند و لحیم کاری و مقاومت خوبی در برابر سولفید شدن ارائه می دهد. در اتمسفرهای صنعتی عمومی و محیط های ملایم مرطوب عملکرد خوبی دارد. توجه: در محیطهای مرطوب، اگر لایه قلع آسیب ببیند، ممکن است یک جفت گالوانیکی «قلع-مس» تشکیل شود که باعث تسریع خوردگی موضعی میشود.
آبکاری نقره: رسانایی عالی، مقاومت در برابر دمای بالا و مقاومت در برابر خوردگی (به ویژه در برابر اسیدهای آلی) را ارائه می دهد. اغلب برای اتصالات الکتریکی با عملکرد بالا و قابلیت اطمینان بالا و محیط های با دمای بالا (مانند ژنراتورها، هوافضا) استفاده می شود. هزینه بالاتر.
آبکاری نیکل: مقاومت خوبی در برابر سایش و خوردگی، به ویژه در محیط های قلیایی ارائه می دهد. با این حال، مقاومت تماس آن بالاتر از قلع یا نقره است. معمولاً به عنوان زیرپوش یا برای محیط های خاص استفاده می شود.
آبکاری طلا: با خواص شیمیایی بسیار پایدار و مقاومت در برابر تماس کم، محافظت نهایی در برابر خوردگی را ارائه می دهد. با این حال، هزینه بسیار بالا است، و استفاده از آن را محدود به الکترونیک دقیق می کند که به حداکثر اطمینان نیاز دارد (به عنوان مثال، هوافضا، نظامی).
2. درمان انفعال:
یک روش شیمیایی که برای تولید یک اکسید متراکم یا فیلم کامپوزیت (به عنوان مثال، غیرفعال سازی بنزوتریازول/BTA) روی سطح مس استفاده می شود و از واکنش بیشتر جلوگیری می کند. این روش هزینه کمتری دارد، رنگ طبیعی و رسانایی مس را حفظ می کند، اما لایه محافظ نازک است و نسبت به آبکاری الکتریکی مقاومت کمتری در برابر سایش دارد.
3. استفاده از پوششهای ارگانیک:
اسپری یا غوطه وری با یک پوشش شفاف، رزین اکریلیک، پلی اورتان و غیره. این کار رطوبت و آلاینده ها را از نظر فیزیکی جدا می کند. مناسب برای تاسیسات ثابت و مناطقی که در معرض خمش مکرر نیستند. پوشش هایی با انعطاف پذیری خوب و چسبندگی قوی انتخاب کنید.
II. کنترل و جداسازی محیط زیست
اگرسیم بافته مسیخود را نمی توان تغییر داد، روی تغییر محیط آن تمرکز کنید.
1. محافظت فیزیکی:
قیطان را با لوله حرارتی ، آستین های عایق (مانند سیلیکون، پی وی سی) یا آستین بافته شده بپوشانید. این یک روش کم هزینه و بسیار موثر است که هم در برابر خوردگی و هم حفاظت مکانیکی را ارائه می دهد.
برای پایانه های اتصال، از ترکیبات گلدانی (مانند سیلیکون، پلی اورتان) یا اتصالات ضد آب کابلی برای آب بندی استفاده کنید تا از ورود رطوبت و گازهای خورنده از انتهای آن جلوگیری شود.
2. بهبود محیط عملیاتی:
رطوبت را کنترل کنید: در داخل کابینت ها و محفظه ها از خشک کننده ها یا تجهیزات رطوبت گیر استفاده کنید.
کاهش آلودگی: از نصب در مناطقی با غلظت بالای سولفید (مثلاً نزدیک کارخانههای شیمیایی)، کلریدها (مناطق ساحلی)، یا گازهای اسیدی خودداری کنید. اگر اجتناب ناپذیر است، اقدامات آب بندی را افزایش دهید.
جلوگیری از تراکم: اطمینان حاصل کنید که تجهیزات در دمایی بالاتر از نقطه شبنم محیط کار می کنند، یا اقدامات عایق/گرمایش را اضافه کنید.
III. بهترین روش ها برای طراحی، نصب و نگهداری
1. انتخاب و تطبیق مناسب:
انتخاب کنیدبافته های مسیبا آبکاری مناسب بر اساس محیط عملیاتی. به عنوان مثال، محصولات قلع اندود یا نقره اندود برای مناطق ساحلی ترجیح داده می شوند.
2. نصب صحیح:
از تماس مستقیم بین فلزات غیرمشابه خودداری کنید: هنگام اتصال به فلزات مختلف مانند آلومینیوم یا فولاد، از ترمینالهای انتقال مس-آلومینیوم با روکش قلع یا لاستیکهای واسطه استفاده کنید و تا حد امکان از همان روکش فلزی استفاده کنید تا خوردگی گالوانیکی را به حداقل برسانید.
از تمیز و سفت بودن سطوح تماس اطمینان حاصل کنید: در حین نصب، سطوح تماس را تمیز کنید، از خمیر آنتی اکسیدان (مانند گریس رسانا) استفاده کنید و نیروی گیره یا گشتاور کافی اعمال کنید. اتصال محکم باعث کاهش ورود اکسیژن و رطوبت به شکاف ها می شود.
به جهت نصب توجه کنید: از قرار دادن قیطان به گونه ای که آب یا گرد و غبار را جمع می کند خودداری کنید. جهت تسهیل زهکشی به سمت پایین خم می شود.
3. نگهداری و بازرسی منظم:
یک برنامه بازرسی دوره ای برای بررسی سطح قیطان از نظر وجود verdigris (کربنات مس اساسی)، سیاه شدن (اکسید/سولفید مس) یا لکه های قرمز (اکسید مس) تنظیم کنید.
نقاط اتصال را برای علائم شل شدن یا گرم شدن بیش از حد بررسی کنید.
برای خوردگی جزئی، فوراً با اتانول بدون آب تمیز کنید، خشک کنید، سپس خمیر آنتی اکسیدان را اعمال کنید یا محافظ را دوباره اعمال کنید. در صورت شدید بودن خوردگی فوراً تعویض کنید.
IV. اقدامات متقابل برای انواع خوردگی خاص
مقاوم در برابر اکسیداسیون (سیاه شدن): آبکاری قلع، آبکاری نقره یا عملیات غیرفعال سازی.
مقاومت در برابر سولفیداسیون (سیاه شدن از هوای گوگردی): آبکاری قلع یا آبکاری نقره عملکرد بهتری نسبت به مس خالی دارد.
مقاوم در برابر خوردگی یون کلرید (اسپری نمک ساحلی): آبکاری باید متراکم و غیر متخلخل باشد. آبکاری قلع سنگین، آبکاری نقره یا آبکاری نیکل انتخاب های بهتری هستند، همراه با آب بندی آستین.
مقاومت در برابر خوردگی گالوانیکی: از تماس بین فلزات غیر مشابه خودداری کنید یا از اقدامات انتقالی استفاده کنید. اطمینان از یکپارچگی آبکاری برای جلوگیری از قرار گرفتن در معرض مس زیرین.
مقرون به صرفه ترین راه حل معمولاً این است: انتخاببافته های مسیبا آبکاری مناسب + حفاظت از آب بندی فیزیکی برای مناطق بحرانی + نصب استاندارد و نگهداری منظم. این روش ها را می توان به طور انعطاف پذیر بر اساس بودجه خاص و شدت محیطی ترکیب کرد.
